Februari 2010

Mijn ervaring met MRT praktijk C.J. van Persie en mijn zoon X.

Omdat mijn zoon X vaak last van hoofdpijn had en regelmatig aan het einde van een schoolweek ‘op’ was, zijn we gaan onderzoeken waar dat vandaan kon komen.

In groep 4 was al geconstateerd dat X heel slecht was in spelling. Dictees waren dus hopeloos. In groep 5 is er onderzoek gedaan naar zijn concentratie. Ook dat bleek ver onder de maat.

De rekentafels onthouden was voor hem eigenlijk onmogelijk. Toen kwamen we er achter dat hij waarschijnlijk ADD had. (ADHD zonder ‘H’ van hyper).

Inderdaad heb ik als moeder al sinds peuter(!)tijd aangegeven dat X alles maar 10 minuten kon volhouden waar hij mee bezig was. Hoe ik dit moest verklaren, wist ik niet.

Eindelijk in groep 6 is er geconstateerd dat X dyslexie had op spelling en resistent was voor verdere informatie.

Na eerst keel, neus, oren en ogen gecontroleerd en behandeld te hebben, hadden we een afspraak bij een psycholoog voor evt. ADD en bij een neurologe voor evt. migraine. De neurologe constateerde dat het geen migraine was en kon dus niets doen. De psycholoog constateerde ADD en wilde Ritalin geven.

Omdat wij inmiddels met Cathrien in gesprek waren gekomen en dus van de MRT training wisten, hebben we voor de Ritalin uitstel gevraagd en zijn eerst bij Cathrien op training gegaan.

Elke maandagavond naar de gymzaal om te therapieën was voor X geen probleem. De lessen waren leuk, hoewel X kon doen of hij er geen draad aan vond!

Maar…om er naar toe te gaan vond hij prima! De oefeningen thuis vond hij minder leuk, maar als dit op een vast tijdstip gebeurde ( bij ons steevast tussen de middag) was dat goed te doen.

Na een poosje waren de resultaten ook duidelijk zichtbaar: Geen hoofdpijn meer (veroorzaakt door ‘vastlopen in het hoofd’ ),dus regelmatiger naar school, minder achterstand op de lesstof. Ook leuke dingen konden weer gedaan worden!

De rapporten gingen er ook beter uitzien: In de groepen 3 t/m 7 (met uitzondering in groep 5) waren de resultaten voor werktempo, concentratie, zelfstandigheid matig/onvoldoende, terwijl zijn inzet voldoende was.

Halverwege groep 8 ( met behulp van de therapie) een mooi resultaat : concentratie ruim voldoende, tempo goed, netheid voldoende.

Inmiddels is X klaar met zijn therapie en zit op het voorgezet onderwijs. Alles gaat prima…zonder hoofdpijn en zonder bijzonderheden!

Een moeder uit Hendrik Ido Ambacht

Februari 2010

Zo ongeveer 2 jaar geleden ben ik met mijn zoon André op mrt training gegaan bij Cathrien van Persie.

Door de positieve verhalen en vooruitgangen bij anderen dmv mrt dacht ik dat dit zeker ook geschikt zou zijn voor André.

André zit vanaf zijn 7e jaar op Speciaal Onderwijs. Hij stagneerde in groep 3 en na verschillende onderzoeken kwam eruit dat hij een flink leerprobleem had op verschillende vlakken.

Wat opvallend was dat hij een disharmonisch intelligentie profiel had, wat wil zeggen dat zijn beide hersenhelften niet goed met elkaar functioneerde. Dat verschil was bij André uitzonderlijk groot.

De leerstof werd niet geautomatiseerd en was zodoende telkens nieuw voor hem.

Op verzoek van de leerkracht in groep 5 hebben we verschillende onderzoeken laten doen, via de kinderarts zijn we bij de neuroloog terecht gekomen waar hij uitgebreid is onderzocht maar waar niks uitgekomen is. Daarna zijn we op eigen initiatief bij het TAN (Tilburgs Ambulatorium Neuropsychologie) terecht gekomen. Een klinisch neuropsycholoog onderzoekt of aandoeningen en/of stoornissen in de werking van de hersenen beperkingen in het dagelijks functioneren veroorzaken en andersom.

Naeen uitgebreid onderzoek constateerde ze een fors leerprobleem en gaven het advies om langdurige sensomotorische training te gaan volgen. Om zodoende de lettervormen in te slijpen en de fijne motoriek te trainen.

Daar zijn we gelijk mee begonnen in een praktijk in Sliedrecht. De lessen waren leuk en André ging er graag heen, alleen na 12 lessen waren we klaar.

Rond die tijd hoorde ik de positieve berichten van de mrt en heb ik contact opgenomen met Cathrien. Die reageerde erg positief en gaf me hoop dat er nog heel veel aan te doen was dmv mrt training.

Naanderhalf jaar mrt zit André stukken beter in z’n vel. Z’n zelfvertrouwen is gegroeid en de driftbuien die hij regelmatig had zijn afgenomen en heeft hij zelden meer. Het is een stuk rustiger in zijn hoofd geworden en dat komt ook tot uiting in zijn leerprestaties die enorm omhoog gegaan zijn. Juni 2009 hebben we hem opnieuw laten onderzoeken bij het TAN en het vergelijk met 2 jaar terug was ook duidelijk zichtbaar in de grafieken.

De grafiek van het nieuwe onderzoek bij het TAN van André, na een jaar MRT training laat zien dat de PV-kloof 11punten kleiner is geworden. Het is dus meetbaar dat de werking van de verbinding tussen de hersenhelften verbeterd en dat dit het begrip verhoogd. Dit heeft een positief effect op gedrag.

T1 T2
VerbaalIQ 88 90 +2
PerformaalIQ 62 75 +13
PV-kloof 26 15 -11
Totaal IQ 73 80 +7
Verbaal begrip 91 97 +6
Perceptuele organisatie 87 79 +12
Verwerkingssnelheid 67 77 +10

 

Score overzicht WISC-III —

De verbinding tussen de beide hersenhelften was duidelijk sterk verbeterd en het begrip was verhoogd. De laatste toets op school met begrijpend lezen scoorde hij zelfs op Havo niveau! Er zit nog steeds op alle gebied een stijgende lijn in.

Zijn leesniveau is ook in 2 jaar tijd van avi 1 naar leesniveau avi 7 gestegen. Voorheen had hij een grote hekel aan boeken, nu heeft hij ze ontdekt en gaat er een wereld voor hem open.

We zijn dan ook heel blij en dankbaar dat André de mogelijkheid heeft gehad om deze leerzame en gezellige lessen te volgen.

We willen het iedereen aanbevelen!

Annemarie van Dam

Januari 2010

Mijn zoon Thomas en mijn dochter Marith volgen allebei MRTlessen die via hun school aangeboden worden.

Graag vertel ik wat over mijn persoonlijke ervaringen met MRT. Thomas en Marith zijn een tweeling van 10 jaar, en zitten in groep 7. Thomas volgt al langere tijd MRT en Marith is sinds kort gestart.

Toen de leerkracht van groep 6 destijds aangaf dat ze Thomas wilde laten screenen voor MRT lessen, stemde ik daarmee in, hoewel ik best sceptisch was in het begin! Ik zag Thomas niet als een “probleemkind”, hij deed het best goed in de klas, kon goed leren en haalde prima resultaten. De dingen waar ik bij Thomas tegenaan liep, lagen voornamelijk op sociaal emotioneel vlak. Hij was een vrij rustige, gesloten jongen, die zich alleen uitte door driftbuien en “nukkig” gedrag. Thomas zag op tegen onbekende dingen, tegen plotselinge veranderingen. Hij kon dat niet overzien, en trok zich terug of reageerde met een driftbui. Emoties verwoorden was iets wat Thomas nooit deed. Op school was eigenlijk alleen zijn schrijftechniek belabberd, maar dat weet ik aan zijn linkshandigheid.

Tijdens de MRT screening was ik alle oefeningen aan het opnemen op de video, en dan wordt je eigenlijk even gedwongen om rustig en heel aandachtig naar je kind te kijken, op een manier die je anders niet snel doet. En langzaam begon het duidelijk te worden dat Thomas een heleboel motorische oefeningen niet goed kon uitvoeren. Dat is best confronterend, je ziet je kind op z’n kwetsbaarst. Het was overduidelijk dat Thomas in aanmerking kwam voor MRT. Tijdens de bespreking van de video-opnamen, werd me goed uitgelegd wat alles betekende en hoe het eigenlijk zou “moeten” zijn, en nog belangrijker: hoe het zou kunnen zijn!

De eerste weken waren best heftig, de zorgvuldig opgebouwde bescherming van Thomas ging aan stukken, en hij moest leren alle prikkels in andere banen te leiden. Doordat Thomas een pientere jongen is, had hij zichzelf aangeleerd om alle dingen die hij op motorisch gebied niet kon, op een andere manier toch te doen. En dat werd in de eerste weken afgeleerd, en werd hij geconfronteerd met dingen die niet lukten…….soms erg moeilijk voor hem en voor ons!

Maar al heel snel merkten mijn man en ik een duidelijke verbetering, hij ging (en gaat nog) heel graag naar MRT. De oefeningen thuis vergen doorzettingsvermogen, maar omdat we de resultaten zagen, zetten we door! Thomas werd innerlijk rustiger, de driftbuien verdwenen, hij is spontaner geworden, opener in het vertellen van de dingen die hem bezig houden. Zijn schrijftechniek is met sprongen vooruit gegaan, zijn gedrag tegenover leerlingen en leraren was op zijn laatste rapport uitstekend.

Voor ons als ouders is de grootste verandering dat Thomas veel meer zelfvertrouwen heeft gekregen, hij is evenwichtiger en zit lekker in zijn vel. Als hij nu tegen onbekende, spannende dingen aanloopt, kan hij rustig verwoorden wat dat met hem doet! Hij is veel spontaner in de omgang met andere mensen. Een opvallende verandering, die ook binnen onze familie en vriendenkring niet onopgemerkt blijft! Thomas zelf omschrijft de MRT lessen als volgt: “Het is leuk, en mam, je kan daar echt nooit wat fout doen, als je het echt probeert is het al goed” Hij mist de lessen niet graag, zelfs de verjaardag van de juf die gevierd wordt, veranderd daar niets aan!!

Marith is pas begonnen, dus kan ik over haar nog niet veel vertellen. Wel dat we bij haar nu in dezelfde heftige beginperiode zitten, maar zowel Marith als wij hebben de enorme positieve verandering bij Thomas voor ogen, en gaan ervoor!! Ze doet de MRT lessen met enorm veel plezier, en zegt : “Het is leuk, eigenlijk lijken sommige dingen kinderachtig, maar dat is het niet en de juf heeft mega-leuke spelletjes! En, en dat vindt Marith echt bijzonder…….de MRT juf wordt noooooit boos!!!!!

MRT….voor ons een enorme positieve ervaring die met een methode die problemen bij de kern aanpakt: ontwikkeling in en van de hersenen!

Hannie Gertenbach