Juni 2011

Onze dochter heeft 1,5 jaar de MRT-lessen gevolgd bij Cathrien.

Waarom?

Ze is eerst blijven zitten in groep 3,vooral i.v.m het niet kunnen automatiseren bij rekenen. Toen het 2e jaar in groep 3 weer niet zo heel goed ging met rekenen en ik van de MRT hoorde hebben we haar laten screenen.

Ook was ons dochtertje heel gauw angstig en had ze last van scheidingsangst en claustrofobie.

Beetje bij beetje zagen we eerst die angst langzaamaan verdwijnen. Ook werd ze thuis rustiger en durfde ze meer.

Het volgende jaar op school ging nog niet echt heel goed,maar dat lag ook aan de leerkracht. Hij wist niet helemaal hoe hij met haar om moest gaan wat haar eigenwaarde niet echt ten goede kwam.

Inmiddels zijn we 1,5 jaar verder en hebben we een heel ander kind. Rekenen gaat veel beter. Ook is ze een heel sociaal meisje geworden. Bij iedere stap in de goede richting hebben Cathrien en wij haar heel positief benadert en daar groeide ze enorm van.

Haar angsten zijn zo goed als weg en haar eigenwaarde is sterk toegenomen.

Met ons zoontje zijn we inmiddels ook op MRT gegaan omdat hij problemen heeft met bepaald gedrag en ook hem zien we al vooruit gaan.

Echt aan te bevelen dus. Niets meer dan lof!!!

Groetjes Ilona

Mei 2011

Reactie van ouders

We waren op een lezing er daar vertelde Cathrien over haar MRT Praktijk. Aangezien we al jaren met onze zoon van 11 jaar problemen hadden met bedplassen dachten wij,is dat niet iets voor ons.

Na wat nadere kennismaking met de MRT praktijk. heeft ze onze zoon gescreend.

We zijn de training gaan volgen, en na enkele maanden ging zijn school presentatie een stuk vooruit.

Het bedplassen duurde wat langer. Na 16 maanden wekelijks de training gevolgd te hebben, en thuis iedere dag de oefeningen te doen, is zijn bedplas probleem zo goed als over.

Fijn iets voor een kind. We hebben er geen spijt van gehad, de lessen te hebben gevolgd. Het was altijd een fijne en gezellige les. Na afloop van de les kregen de kinderen een beloning. Leuk toch!

Ieder kind is toch uniek!

Cathrien bedankt voor de leerzame tijd en het begrip voor de kinderen.

Een ouderpaar.

April 2011

Onze 12-jarige zoon Richard is nu, na bijna anderhalf jaar, klaar met de MRT-training. Een goed moment voor een terugblik.

Richard is altijd een leuke knul geweest, met veel gevoel voor humor. Hij kan vrij dromerig overkomen, maar ook heel snel en gevat een opmerking plaatsen. Toen hij als 10-jarige uitgebreid getest is, kwam dat er ook uit: een intelligent denkertje.
Op de basisschool verliep zijn ontwikkeling echter niet probleemloos. We hoorden het regelmatig: Richard is chaotisch, onrustig en ongeconcentreerd. Hij mist vaak van de uitleg en werkt te traag. Hij hangt of wipt op zijn stoel, heeft een onmogelijk handschrift en is erg zwak in spelling. Meerdere taken achter elkaar uitvoeren is erg moeilijk voor hem.
Ook thuis liepen we tegen allerlei dingen op. Wanneer hij ‘s morgens aan het ontbijt verscheen,dan ging hij in een “in-elkaar-gekropen” houding, schuin op zijn stoel zitten. Hij was dan moeilijk op gang te krijgen. Tijdens het eten en aankleden bleef aansturing telkens nodig.
Het contact met zijn 3 jaar jonger broertje was vaak moeizaam. Achteraf zie je dat nog duidelijker: hij reageerde zijn frustraties vooral op hem af.
In groep 7 is Richard uitgebreid getest. De uitslag verraste niet: ADHD met vooral een aandachtstekort. Hij kreeg als medicatie Ritalin. Ik vond dat best moeilijk. Thuis viel zijn hyperactieve gedrag best mee en wat doet Ritalin op langere termijn met een kind? Maar het was toch wel nodig voor zijn concentratie en chaotische gedrag.
En inderdaad verbeterden deze erdoor. Zijn cijfers gingen wat omhoog. Hij vond het wel vervelend, dat hij zich niet meer zichzelf voelde. Het bleef overigens toch nodig dat Richard dicht bij de juffrouw zat voor allerlei aanmoedigingen enz. en zijn gedrag verbeterde nauwelijks.
De MRT-training heeft gelukkig veel voor hem betekend. Hierbij heeft ook positief gewerkt, dat mevrouw Van Persie ontdekte dat zijn nek niet goed zat. Hij is hiervoor behandeld bij een manuele therapeut. Hierna ging zijn vooruitgang nog sneller.
We hebben uiteindelijk de Ritalin-medicatie volledig af kunnen bouwen!
Zelfs zonder medicatie is Richard veel rustiger geworden Hij kan zich veel beter en langer concentreren. Richard kreeg een gezond portie zelfvertrouwen.
Wat we niet hadden kunnen denken: Hij zit op allerlei plaatsen in de lokalen en volgt de lessen op een normale manier. Zonder hulp regelt hij zijn huiswerk en pakt zijn tas in. Hij vergeet wel eens wat, maar dat worden meer uitzonderingen. Zijn kamer blijft flink rommelig, maar ja dat hoort wel een beetje bij een puber. Hij maakt momenteel een enorme groeispurt mee. Daar hoort ook wel wat onhandig gedrag bij.
Maar verder:

  • Zijn spelling is enorm verbeterd
  • Zijn handschrift is goed leesbaar
  • Zijn werktempo is gemiddeld
  • Hij “kruipt niet meer in elkaar”
  • Zijn omgang met zijn broertje is gelukkig stukken beter!

    Samenvattend kunnen we zeker zeggen dat we met het dagelijks oefenen en de wekelijkse MRT- training bij onze zoon enorm veel bereikt hebben.
    Moeder van Richard

Maart 2011

Onze ervaringen met de MRT praktijk van Persie

In mei 2009 hebben we via school onze derde zoon laten screenen door mw. Van Persie.Tijdens de screening kreeg ik als moeder het idee dat niet alleen hij maar ookonze oudste twee zoons wel eens in aanmerking zouden kunnen komen voor MRT. Ook zij werden gescreend en er werd besloten om ze alle drie te laten starten met MRT, de oudste in Hendrik Ido Ambacht en de jongste 2 via school.

In dit stukje wil ik onze ervaringen neerzetten met de jongste; bij hem waren de klachten het grootste en het heftigst. In zijn hoofd was hij veel verder dan in zijn lichaam waardoor hij constant tegen zijn eigen grenzen aanliep. Hij had fikse driftbuien, loste veel op door geweld en plaste iedere nacht nog in bed. Ook kon hij niet goed onder woorden brengen waardoor hij steeds zo boos en verdrietig was, wat weer frustratie bij ons opleverde omdat we hem niet konden helpen. Maar dat was niet het enige, hij kon bijvoorbeeld ook niet een volledige maaltijd aan tafel blijven zitten, halverwege ging hij altijd staan en ook in de klas bleek hij met regelmaat staand achter zijn tafel te werken.

In eerste instantie dachten we: waar zijn we aan begonnen? Het leek wel alsof een en ander alleen maar erger werd. Gelukkig had Cathrien ons hiervoor gewaarschuwd en we zetten door. Langzamerhand kwam er een heel ander ‘jongetje’ tevoorschijn, een jongen die ook vrolijk kon zijn, die plezier had in de dingen die hij deed en nog belangrijker die kon vertellen waarom hij zo boos of verdrietig was. Driftbuien waren sneller te stoppen en ook hyperactief gedrag was met een eenvoudige oefening goed beheersbaar te houden.

En nu na bijna twee jaar gaat hij nog steeds één keer in de week naar MRT. Het bedplassen komt alleen nog voor in stressvolle periodes, driftbuien zijn goed onder woorden te brengen,en de term ‘even remmen’ als hij erg druk is, is inmiddels een gevleugelde uitspraak die ook op de jeugdclub van de kerk gebruikt wordt!

De andere 2 jongens zitten ook stukken beter in hun vel, vooral de oudste is erg opgeknapt nadat hij op advies van Cathrien langs een manueel therapeut is geweest voor zijn nek.Hij kwam op een bepaald moment niet verder omdat zijn nek hem belemmerde en nadat deze is ‘recht’ gezet kwam ook het laatste stukje verbetering voor hem binnen bereik.

Binnenkort start ook ons neefje met MRT, omdat zijn ouders zien wat een voordelen het onze jongens heeft gebracht. Mocht ik in de toekomst met één van onze jongste drie tegen dezelfde problemen aan lopen, dan zal ik zeker weer bij Cathrien aan kloppen!

Een moeder van 6 kinderen uit Papendrecht