Augustus 2012

Ik ben een jonge vrouw van 25 jaar, en heb het afgelopen jaar de MRT lessen gevolgd. Ik wil in dit verslag mijn ervaringen van het afgelopen jaar delen. Tot voor 1,5 jaar geleden had ik nog nooit van primaire reflexen gehoord. In eerste instantie stond ik er nogal sceptisch tegenover. Maar na gesprekken en informatie gelezen te hebben leek het me zeker de moeite waard om het te proberen. Tijdens de eerste screening bleek dat ik diverse reflexen nog niet had afgeleerd. Vervolgens ging er langzaam een wereld van herkenning open. Er vielen vele kwartjes op z’n plaats.

Voorgeschiedenis
Ik ben geboren met een oogafwijking, waardoor mijn oogleden na mijn geboorte dicht bleven. Door diverse operaties zijn mijn ogen open gegaan. De eerste maanden heb ik door nauwe spleetjes gekeken, daarna gingen ze langzaam verder open. Ik heb last van een lui oog, waar ik ook slecht mee zie. Hierdoor is het moeilijk om afstanden in te schatten, en heb ik een belabberde oog/handcoördinatie. Ook kan ik nauwelijks scherp licht verdragen, waardoor ik buiten altijd een zonnebril draag. Ik heb vaak pijnlijke, droge ogen, wat erg vermoeiend is en zijn weerslag heeft op mijn algehele functioneren.
Motorisch ontwikkelde ik me als kind maar matig. Toen ik klein was viel ik veel, en had ik een slecht evenwicht. Het duurde bijvoorbeeld ook lang voor ik kon fietsen. Tijdens de basisschool en de middelbare school was ik slecht in gym. Ik was hier dan ook meestal behoorlijk zenuwachtig voor. Ik was blij dat de gymlessen voorbij waren toen ik mijn Havo diploma had behaald.
Toen ik 18 jaar was, is de diagnose ADHD gesteld. Ik had een slechte concentratie, veel onrust en liep vast met mijn studie. Ik ben toen gestart met Ritalin, waar ik veel baat bij had. Ik zag dit alles altijd als op zichzelf staande problemen, maar gedurende het afgelopen jaar werd me duidelijk dat deze problemen met elkaar samen hangen.

De vooruitgang afgelopen jaar
Ogen:
Ik kreeg diverse oogoefeningen die ik dagelijks moest doen (rondjes draaien met ogen enz). In de lessen werd veel aandacht besteedt aan het oefenen van de oog/handcoördinatie.
Na verloop van tijd merkte ik dat mijn rechter oog minder scheef/scheel stond. Ook werd mijn zicht beter. Ik ging meer gebruik maken van mijn rechteroog, waardoor mijn gezichtsveld werd verbreed. Scherp licht kan ik nog steeds niet verdragen. Lichtschuwheid kan te maken hebben met een primair reflex, maar kan ook veroorzaakt worden door mijn oogafwijking.

Concentratie:
Ik merkte na verloop van tijd dat mijn concentratie beter werd, en ik lekkerder in mijn vel kwam te zitten/meer rust kreeg. Na ongeveer een half jaar MRT, ben ik gestopt met de Ritalin. Het afbouwen verliep prima, en het gaat nog steeds goed zonder medicatie!

Evenwicht:
Voordat ik met MRT begon, had ik een rare manier van lopen. Ik zwaaide of gooide mijn benen naar voren. Ik heb nu veel meer controle over mijn benen/beenspieren. Ik heb nu een ‘normale’ manier van lopen gekregen.

Autorijden:
Na twee jaar autorijles en diverse malen afrijden, behaalde ik op mijn 20e mijn rijbewijs. Maar ook al bouwde ik rijervaring op, het rijden bleef erg vermoeiend.
Totdat ik op MRT aan mijn nekstand/stand van hoofd ging werken! Het bleek dat ik erg slappe nekspieren had, waardoor ik mijn hoofd min of meer naar achteren gekanteld hield.

Toen mijn nek sterker werd, en het me steeds beter lukte om mijn hoofd recht boven mijn romp te houden kwam ik tot een aantal opzienbarende ontdekkingen:
Bij het 2 banen opschuiven van de A20 naar de A16 kwam ik tot de ontdekking, dat, als ik in de binnenspiegel keek, en mijn hoofd naar links bewoog, ik de twee banen (van de A16) in de binnenspiegel kon zien! Ik was altijd gewend om m’n hoofd ver naar rechts te draaien, en dan door de zijruit/stukje achterruit te kijken. Als ik m’n hoofd hield in de stand zoals ik het gewend was om te doen, dan zag ik in m’n binnenspiegel een (zeer kort) stukje rijweg en mijn achterligger pas als hij/zij dicht genoeg op mij zat. Maar…. als ik m’n hoofd kantelde (rechtop dus), dan kon ik ineens (voor mijn idee) mijlenver achter mij kijken! Wauw, wat een slinger auto’s achter me aan…
Volgende ontdekking:
als ik in mijn binnenspiegel keek, bewoog ik altijd m’n hele hoofd ernaartoe, waardoor ik altijd heel snel moest kijken, omdat ik dan natuurlijk niet door m’n voorruit keek. Met als gevolg: heel veel keer kijken. En als ik bijna zeker wist dat ik op kon schuiven, ging ik een baan opzij. Dit gaf stress, en zorgde er voor dat ik soms met mijn hart in mijn keel op de snelweg reed. Maar als ik m’n hoofd recht naar voren hield, en vervolgens alleen mijn ogen naar de binnenspiegel draaide, ging het ook! Het voelde vreemd om mijn ogen te bewegen, in plaats van mijn hoofd. Mijn reactietijd werd vergroot, omdat het draaien met de ogen sneller kan dan wanneer ik mijn hele hoofd draai. Want dan moet ik eerst mijn hoofd weer in de goede positie krijgen, en vervolgens weer opnieuw scherpstellen/oriënteren op wat ik voor me zie.

Zwemmen:
Bij het zwemmen lukte het me eerst niet om tegelijk mijn armen en benen te spreiden/sluiten. Het ging om de beurten. Nu ik me hier van bewust ben, probeer ik erop te letten. Ik werk er momenteel nog aan, want zodra ik er even niet aan denk, ga ik weer ongelijke slagen maken. Nu ik ‘opnieuw’ leer zwemmen, ga ik meteen een stuk sneller!

Het grappige is, dat er in het afgelopen jaar ook allerlei klachten verdwenen, waarvoor ik niet eens gekomen was! Ik had in het verleden bijvoorbeeld regelmatig last van pijn in mijn onderrug. Dit is beter geworden sinds mijn houding is veranderd.

Ik heb in het afgelopen jaar dus al veel vooruitgang geboekt op verschillende gebieden.Het oefenen kost veel discipline, waardoor je er echt achter moet staan, wil je het kunnen volhouden. Ik oefende de eerste driekwart van het jaar ongeveer 20 a 30 min per dag. Omdat mijn motivatie op een gegeven moment wat afzakte, oefende ik nog maar 2 a 3 x per week. Ik merkte toen ook minder vooruitgang. Na de zomervakantie hoop ik dus weer met frisse moed dagelijks te gaan oefenen! Ik ben er nog niet, maar als ik terugkijk naar alles wat nu al veel beter gaat dan eerst, is dat voor mij voldoende motivatie om verder te gaan met de MRT lessen.

Een jonge vrouw uit gouda

Augustus 2012

Hierbij wil ik verslag doen van onze ervaringen met MRT.

Onze dochter is in groep 1 blijven zitten doordat ze onder andere veel last heeft gehad van doofheid, waardoor ze niet mee kon komen met de taalactiviteiten,zinsopbouw,en concentratie.
Mevr. van Persie heeft haar gescreend, n.a. hiervan kwam er zoveel naar voren wat haar ontwikkeling in de weg stond , dat zij 2 keer per week met MRT begonnen is. Het resultaat tot nu toe is verbluffend.

Haar auditieve informatieverwerking is door het stimuleren van de gehoorzenuw d.m.v. een auditieve C.D. zeer sterk verbeterd. Haar taalactiviteit is hiermee enorm vooruit gegaan. En ze is veel alerter en geconcentreerder geworden.Door de oefeningen bij MRT is zij lichamelijk en geestelijk gerijpt .

Ook bij onze zoon heeft MRT een zeer positieve uitwerkinggehad.
Het bleek uit de screening dat hij geen valreflex had.Dit is door MRT aangeleerd.
Zijn concentratie is door de oefeningen goed behandeld.En zijn linkerkant was door een traumatische ervaring niet goed ontwikkeld, dit is met MRT helemaal goed gekomen.

Net als alles moet ook dit gezegend worden, maar ik kan het iedereen aanbevelen ,het is echt een super goede behandel methode.

Van een moeder uit Papendrecht.

Augustus 2012

Zowel onze zoon als ook onze dochter hebben een uitgebreide screening gehad bij mevrouw Van Persie.

Beide kinderen hebben automatiseringsproblemen / dyslexie. Alle twee een goede intelligentie en vooral bij onze dochter de nodige frustratie.

Tijdens deze screening werd er een video-opname gemaakt, die uitgebreid met ons is besproken. Het gaf ons veel duidelijkheid en was een goed startpunt om het oefentraject te beginnen.

Onze kinderen zijn nu een jaar wekelijks op de trainingen bij Cathrien geweest.

Ze gaan er met heel veel plezier naar toe. De lessen zijn echt gezellig.

Tijdens deze lessen kregen ze steeds nieuwe oefeningen die vervolgens thuis moesten worden herhaald om de samenwerking tussen de beide hersenhelften beter te laten verlopen.De kinderen waren door de inspirerende lessen gemotiveerd om de oefeningen thuis te herhalen.

Tijdens de lessen kwam naar voren dat er toch wel een aantal motorische belemmeringen waren, die wij als ouders niet hadden opgemerkt, maar die wel een verklaring geven voor hun leerproblemen.

Zo is onze dochter via mevrouw Van Persie bij een manueel therapeut terecht gekomen die werkt volgens de methode Meyer. Hij heeft haar na 2 behandelingen van haar nekklachten afgeholpen zodat ze zich weer beter kon concentreren bij het lezen.

Zoals gezegd, hebben we thuis steeds nieuwe oefeningen gedaan. De kinderen zagen en voelden zelf dat er vooruitgang in zat. Met name bij onze dochter (9 jaar) zijn de schoolresultaten een flinke sprong vooruit gegaan.

We waren bij het tien minuten gesprek blij verrast over de vorderingen die gemaakt waren. Ook boven verwachting van de leerkrachten zelf. Met name lezen en spelling waren erg vooruit gegaan. Dit gaf haar weer zelfvertrouwen.

Wij zijn gemotiveerd om komend jaar verder te gaan met de MRT training omdat we verder willen werken aan het herstel dat al is opgetreden. Dit laatste kwam naar voren in de tussen-screening die net voor de vakantie is afgenomen.

Groeten van 2 tevreden ouders uit Nieuwerkerk a/d IJssel.