Maart 2013

Wij zijn een schippersgezin met 3 kinderen. Toen onze middelste naar het voortgezet onderwijs ging, had ik het gevoel dat hij de overstap niet goed kon maken. Zijn handschrift was dramatisch, hij liep slecht en zijn hoofd liet hij letterlijk en figuurlijk vaak hangen. Via het schippersinternaat had ik gehoord van de praktijk van Cathrien en gelukkig kon hij snel gescreend worden en met MRT beginnen. Hoewel mijn dwarse puberzoon hier zelf absoluut niets in zag, petje af voor Cathrien, ze wist en weet de juiste snaar bij hem te raken en gaat op een goede manier echt het gesprek met hemzelf aan. Bij de screening en uit het verhaal van Cathrien herkende ik zoveel dingen, voor mezelf maar ook voor mijn andere kinderen. Uit praktisch oogpunt omdat wij varen en wij dus na de lessen op vrijdagmiddag best laat aan ons weekend konden beginnen hebben wij de therapie als gezin gedaan.

Zelf had ik last van veel onrust in mijn hoofd en ook na het autorijden was ik vaak gespannen, mijn nek zat vast. Ook had ik regelmatig hoofdpijn vooral ook na een lange autorit. Onze oudste dochter kon geen 2 tellen stil staan, ze stond altijd te wiebelen. Bleek dat ze de voetreflex nog had. Mijn kinderen waren best onzeker over zichzelf en voelden zich vaak door anderen bekeken. Ook hadden we allemaal de Moro-reflex nog. Ik vond het best confronterend om bij mijn dochter dezelfde reactie te zien als die ze net na haar geboorte had. Haar armen en benen floepten nog precies hetzelfde de lucht in.

Mijn kinderen hebben meer zelfvertrouwen vooral ook meer vertrouwen in hun eigen lichaam. Hun motoriek is enorm verbeterd en hun houding ook. Ze staan met hun beide benen nu stevig op de grond en kunnen vanuit die basis het leven beter aan. Zelf ervaar ik veel meer rust in mijn hoofd en ik kan beter functioneren in een onrustige omgeving. Veel minder prikkelbaar hoewel er nog dezelfde prikkels zijn.

Een moeder van 3 uit Krimpen.

Maart 2013

Hier mijn verhaal:

Twee kinderen uit ons gezin zitten op het speciaal onderwijs in verband met leer- of gedragsproblemen. Bij de oudste werd het op de ‘gewone’ kleuterschool al snel zichtbaar dat het allemaal wat trager ging als doorsnee kind. Vanaf groep 3 liep ze hierdoor echt vast. Na diverse handreikingen en aanpassingen lukte het niet om daadwerkelijke verbetering te zien te krijgen. Haar zelfbeeld werd steeds negatiever en er kwam steeds opstandiger gedrag. Het leek erop dat ze in plaats van ontwikkelde, juist stappen terug ging in haar ontwikkeling. Een overplaatsing naar het SBO volgde. Via via kwam er informatie over Cathrien haar werkwijze. Bij de screening bleek al snel dat een groot aantal problemen terug te voeren waren naar motorische achterstand op verschillende gebieden. Inmiddels zijn we een jaar bezig en zijn er grote sprongen gemaakt. Binnen drie maanden sprong het AVI leesniveau van 4 naar 9!! Te zien is hoe ze het nu leuk vindt om te puzzelen doordat het oplossend vermogen sterk is toegenomen. Haar oog-hand coördinatie is verbeterd. Ook haar evenwicht wordt steeds sterker. Omdat haar benen heel veel dubbel klapte was het nog onmogelijk om te kunnen touwtje springen. Door de juiste oefeningen is het haar gelukt om al een heel aantal sprongen voor elkaar te krijgen. We hebben nog genoeg om aan te werken, maar is een duidelijke ontwikkeling te zien wat haar eigenwaarde positief heeft beïnvloed!

Bij ons zoontje liepen we al vanaf jonge leeftijd tegen diverse moeilijkheden aan. Het meest opvallend was wel de overprikkeling van soms eenvoudige dingen. De stress die dit bij hem opriep zorgde voor lastige situaties. Daarnaast stotterde hij, waardoor hij moeilijk uit zijn woorden kon komen. Sinds dat hij de wekelijkse lessen bij Cathrien volgt, zijn er veranderingen te zien. Zo lukt het nu al beter om bepaald gedrag in de hand te houden. Het blijft nog steeds een aandachtspunt. Opvallend is dat hij ook veel minder stottert. Zijn oog-hand coördinatie is verbeterd, hij kan zijn benen beter aansturen waardoor hij veel minder vaak valt. Ook kan hij het geheel van sommige dingen beter overzien. Momenteel doet hij groep 2 nog een keer. Hij is graag met letters bezig, en deze worden hem dan ook aangeboden omdat hij uitdaging nodig heeft. Dit gaat hem heel goed af. Hoewel er nog genoeg punten zijn waar we aan moeten werken zien we vooruitgang en geen stilstand.

Onlangs zijn beide kinderen weer gescreend, waarbij er duidelijke positieve verbeteringen te zien zijn ten opzichte van de start van de therapie!

Een moeder uit Hendrik- Ido- Ambacht.