Juni 2018

Onze, nu 9-jarige zoon, was als baby, peuter en kleuter een normaal, vrij rustig mannetje. Zijn spraakontwikkeling kwam wel laat op gang. Dat wij toen geen problemen met hem hadden komt waarschijnlijk door ons schippersleven wat voor kinderen tot 6 jaar een heel rustig leventje is zonder al te veel prikkels. Zeker als je de oudste bent zoals hij is. Dan heb je als schippersgezin weinig verplichtingen en een klein, overzichtelijk wereldje. Bij het lesgeven van het kleuterpakket merkten we wel automatiseringsproblemen voornamelijk met het herkennen van de cijfers. Toen hij als 6-jarige de grote overgang moest maken naar het intensieve school- en ook internaatsleven, kreeg hij al snel problemen. Hij kreeg veel te veel prikkels te verwerken en kon op school niet goed meekomen. Hij is gelukkig sociaal sterk en op het internaat ging het best goed, maar aan boord was hij heel onrustig, vroeg veel bevestiging en wilde graag van mij als moeder hulp bij het een beetje overzichtelijk maken van wat er allemaal van hem werd verwacht. Op school overzag hij zijn werk helemaal niet, moest steeds gestimuleerd worden. Ze konden er niet echt de vinger op leggen waar zijn probleem zat.

Aan het eind van dat schooljaar kregen wij van iemand de tip om onze zoon te laten onderzoeken door mevrouw van Persie. Zij vertelde dat ze onze zoon kon helpen en we zijn toen met de therapie begonnen. Het was het eerste jaar bijna elke dag een strijd om de oefeningen te doen. Hij ging gelukkig wel elke keer met plezier naar de les! We zijn mevrouw van Persie heel dankbaar voor de rustige, respectvolle manier waarmee ze met onze zoon omging! Ze begreep precies waarom hij zich soms zo druk gedroeg. Hij heeft groep 3 gedoubleerd om hem de tijd te geven verder te ontwikkelen. En nu, na 2 jaar therapie en een behandeling voor zijn nek bij een manueel therapeut, is hij met grote sprongen veranderd en ontwikkeld! Veel rustiger, hij overziet zijn wereldje, op school gaat het goed! Hij zit goed in zijn vel, en dat is heel erg fijn voor hem en voor ons als ouders!

We raden deze therapie echt aan, het traject is best zwaar maar het geeft zoveel resultaat!

Mei 2018

Beste Cathrien

Hartelijk bedankt voor de langdurige begeleiding van mijn zoon.

Je heb met heel veel geduld en liefde mijn zoon begeleid nadat ik doorgestuurd was na speltherapie vanwege de motorische problemen en zijn gedrag dat versterkt was door alles wat hij meegemaakt had. En hij ook totaal niet voor zichzelf durfde op te komen. Hij heeft HMS waardoor er motorische problemen zijn en zelfs revalidatie in Rijndam niet veel geholpen heeft.

Maar bij jou is hij heel erg opgeknapt en vooruit gegaan. Ook doorgestuurd naar manuele therapeut voor zijn nek, wat goed was.

Hij had veel last van buikpijn en nekpijn, ook dat is met MRT steeds minder geworden. Ook al was het voor hem niet altijd makkelijk om elke dag zijn oefeningen te doen, hij ging graag naar jou toe, en dan met liefde en geduld legde je hem weer uit waarvoor het goed was, en dan ging hij er weer tegenaan omdat hij merkte dat het goed werkte.

Ik ben heel blij dat hij MRT bij jou heeft gedaan,  jij  constateerde gelijk waar het probleem zat, zijn motorische ontwikkeling was niet goed en op sociaal/emotioneel gebied liep hij achter, ik vond gelijk gehoor en begreep je waar en hoe het probleem zat. Vol begrip en luisterend oor kon ik mijn verhaal doen waar ik tegen aan liep met mijn zoon. Ook op school bemerkte ze dat het steeds beter met hem ging ten tijde van MRT training. Intussen zit hij al in HAVO 3 en gaat heel goed op school. Geen  uitval meer gehad sinds hij klaar is met MRT training.

Hij heeft vooral geleerd hoe hij met boosheid om moet gaan, en wat te doen bij pijn in de nek of buik. En hoe hij zijn grenzen aan moet geven.

Ook tijdens de MRT training begeleide je niet alleen mijn zoon, maar kon ik altijd met jouw in gesprek voor advies als ik ergens tegenaan liep met hem.

Mijn petje af voor alles wat je voor mijn zoon gedaan heb en (mij) betekent heeft.
We raden iedereen aan die kinderen hebben die met problemen kampen om aan te kloppen bij jou.
Ik wens je nog vele succesvolle jaren toe waarin veel kinderen mogen opknappen.

Hartelijke groeten.

Mei 2018

Beste Cathrien van Persie,

Wat ons opvalt is dat onze zoon gegroeid is in zijn schoolprestaties. Hij heeft een sprong gemaakt in het AVI lezen. Daarnaast heeft hij ook meer inzicht gekregen in zijn eigen handelen. Ook is zijn motoriek beter ontwikkeld. Op de momenten dat onze zoon moet stilzitten, gaat dat ook beter dan voorheen. Balspellen zijn leuk geworden voor hem. Onze zoon heeft motorisch een goede ontwikkeling doorgemaakt.

Met vriendelijke groet,

April 2018

Bezorgde ouders?

Geïnteresseerd  in neuro-ontwikkelingstherapie?

Lees dan zeker onze bevindingen met onze zoon!

Deze week las ik nog eens de verslagen door van de Psycholoog en van de school die we 2 jaar geleden kregen. Ik schrok er eigenlijk weer een beetje van hoe slecht het toen met hem ging. Ze maakten zich ernstige zorgen en zagen geen mogelijkheden meer om nog meer begeleiding te bieden. Hij zat al elke morgen in de zorggroep, zat pauzes  binnen om zijn werk af te maken. Had erg veel hoofdpijn. Al het schoolwerk kostte hem veel moeite. Hij werd ook geobserveerd door een  orthopedagoog. Die zag hem al wiebelend en steeds afgeleid in de klas. Telkens  moest zijn naam genoemd worden om hem weer bij de les te houden. Ons werd geadviseerd om hem te laten testen bij een psycholoog. Daarna werd ons aangeraden om te starten met het gebruik van medicatie. De welbekende Ritalin. Wij waren daar echter geen voorstander van en probeerden een alternatief te zoeken. Onze zoon was al een jaar naar een  optometrist geweest. Toen hij daar klaar was dacht die man dat hij baat bij MRT zou kunnen hebben. De test bij de psycholoog wees uit dat hij ADD had. Gelukkig hoorden we van deze therapie! Mevrouw Van Persie geeft op een rustige en prettige manier therapie en heeft ook veel aandacht voor bijkomende problemen, zoals opvoedingstips e.d.  Het oefenen vraagt wel  veel consequentie en doorzettingsvermogen. Ik raad aan om de avond na de therapie toch wel te oefenen. Ze roepen dan wel dat ze het al gedaan hebben op die dag, maar het zit dan nog vers in je geheugen hoe de oefeningen precies moesten. De rest van de week gaat het dan veel gemakkelijker. Ik gaf hem dan wel een andere avond vrijaf. In het begin zagen we nog weinig vooruitgang .De hoofdpijn verdween na een paar maanden. Daarna stopte het bedplassen .We hoorden geen zenuwkuchje meer. Hij ging met plezier naar therapie. Nu we aan het einde zijn gekomen is onze zoon trots op zijn grote vooruitgang. Zijn laatste Rapport scoorde hij 13.75 punten meer dan het voorgaande! Hij doet veel zelfstandig, terwijl ik hem eerst alles moest voorzeggen. Jongen begin eens te eten. Je vergeet je brood. Heb je geen huiswerk? Hij leest veel meer uit zichzelf. Kan beter uit zijn woorden komen. Had ook een 8.5 voor een boekpresentatie. Dit was eerst echt een ramp voor hem. Hij is nu ook minder snel driftig. Hij lost ook zelf ruzies op en bied uit zichzelf zijn excuus aan. Hij heeft nu geen last meer van herrie aan tafel. Doet zelf actief mee met grappen en lolletjes, terwijl hij dat eerst allemaal langs hem heen liet gaan, en vaak zijn vingers in zijn oren stopte. ”STIL ,STIL”, riep hij dan. Ook het geluid van het orgel in de kerk kon hij eerst niet verdragen. O, als ik daar aan terug denk! Wat is hij dan veranderd ten goede! Voor ons zijn deze jaren wel intensief, maar erg waardevol geweest .Alle verschijnselen van ADD zijn nu verdwenen .En dit zonder medicijnen! We zijn hier erg dankbaar voor!

HEEL VEEL DANK VOOR DE FIJNE BEGELEIDING !

April 2018

Hallo Cathrien,

Ik wil je nog bedanken voor de begeleiding van onze dochter.

In de basisschool kregen we te horen van haar leraren dat ze nog nooit zo’n zwaar geval van dyslexie en dyscalculie hadden meegemaakt, en dat ze eigenlijk in een speciale school hoorde. Je hebt haar toen begeleid en ons ook gewezen op een nek-wervel-probleem waarvoor je onze dochter hebt doorgestuurd naar een manueel therapeut.

Nu, in het 3de jaar van de middelbare school, gaat het goed met onze dochter. Ze is de middelbare school begonnen in het HAVO/VMBO brugklas, en heeft zojuist gekozen voor het NT profiel. Nadat haar mentor heeft aangegeven dat onze dochter eigenlijk een VWO kind is, heeft ze besloten om na haar HAVO door te stromen naar het VWO, zodat ze de studie dierenarts kan volgen…

Met vriendelijke groet,

Januari 2018

Onze zoon (inmiddels 9) is een lief, vrolijk, speels en soms ook een beetje een ondeugende jongeman!

Het was een rustige baby. We merkten wel al snel dat hij gevoelig was voor prikkels. Als wij/hij een “drukke” dag gehad hadden was onze zoon dit in de nacht aan het verwerken (veel huilen en niet willen slapen). Dit heeft zeker tot zijn 4e jaar geduurd.

Met 4 jaar ging hij naar de basisschool en aan het eind van elk schooljaar hadden wij hetzelfde gesprek met de leerkracht. Het ene moment had hij de leerstof onder de knie en de volgende dag was hij dezelfde leerstof alweer vergeten?! Ook zijn motoriek en concentratie was niet optimaal. School wist eindelijk ook niet goed wat ze hiermee aan moesten. Hij was ook niet “slecht” genoeg om te laten doubleren.

In groep 2 en 3 is onze zoon naar (peuter)gym (voor zijn motoriek), fysio (voor het schrijven) en logopedie gegaan om er evt. achter te komen wat de oorzaak is en om e.e.a. te kunnen uitsluiten. Dit alles heeft uiteraard wel geholpen maar het probleem van het niet onthouden en zijn zeer korte spanningsboog bleef.

In groep 4 hebben wij samen met de leerkracht besloten om onze zoon te laten doubleren. Dit is achteraf gezien een hele juiste beslissing geweest. Het gaf onze zoon rust om eens niet op de tenen te hoeven lopen. Wij zijn in die tijd ook zelf in contact gekomen met Cathrien (gevonden op internet). Uit de screening van Cathrien kwam dat een groot aantal (de meeste) reflexen nog niet ontwikkeld waren. Dit kon er mee te maken hebben dat dit misschien dan ook de oorzaak was van het “niet onthouden” van de leerstof (uiteraard zal ook “rijping” hebben meegespeeld). Er was totaal geen balans tussen lichaam en geest.

Onze zoon is lessen gaan volgen bij Cathrien en ook zijn is nek gekraakt m.b.v. de Meijer methode. Wij zijn 2,5 jaar bezig geweest en eerlijk gezegd zakte ook de moed ons wel eens in de schoenen. Het vergt veel discipline en doorzettingsvermogen (en vaak ook strijd) om elke dag de oefeningen te doen. Maar al met al zijn wij nu super blij! Onze zoon doet het goed op school. Vorige maand zei zijn juf: het lijkt wel of hij is “GELAND”.  Een mooier compliment is er niet.

Bedankt Cathrien voor al je geduld en vertrouwen!